Zuidelijk Gangenstelsel

Zuidelijk Gangenstelsel

Het Zuidelijke gangenstelsel was gelegen tussen Gangenstelsel Slavante en Caestert. Het was wellicht het grootste en uitgestrektste gangenstelsel van de gehele Sint-Pietersberg. Grote delen van het gangenstelsel waren reeds afgegraven door de ENCI vooraleer deze in kaart gebracht konden worden. De overige restanten bezweken onder de druk van d’n Observant.

Tot de eerste wereldoorlog stond het zuidelijk Gangenstelsel in verbinding met het gangenstelsel Slavante via de kiezelberg. Omdat deze smokkeldoorgang een doorn in het oog was van de Duitse bezetters werd er in 1916 opdracht gegeven deze doorgang op te blazen. 2 jaar later, in 1918 werd er een nieuwe doorgang gegraven, het zogenaamde smokkelgat. Tijdens de tweede wereldoorlog werden langs hier zowel waardevolle goederen alsook mensen gesmokkeld tot over de Belgische grens.

Na de oorlog besloot de ENCI een nieuwe puinberg te creëren op het resterende gebied, dat ze wel in hun bezit hadden, maar waar er nog geen concessie ter afgraving verleend. Door de toenemende druk van deze steeds groeiende puinberg ontstond er sinds 1945 tot in de jaren ’50 een reeks van instortingen, waardoor uiteindelijk alle restanten van het ooit zo grote gangenstelsel ontoegankelijk raakten door instortingen. In 1958 werd het smokkelgat dan ook volledig afgegraven.

Spring naar toolbar